Nisan’a kadar bu sebzeleri yemeyin

Lösemili Çocuklar Vakfı (LÖSEV) kanser riskini artırdığı gerekçesiyle yaz aylarında yetişen meyve ve sebzelerin kış aylarında tüketilmemesi konusunda uyardı.

 
Açıklama şöyle: “Kışın satılan yaz sebze ve meyveleri doğal ortamda yetiştirilmiyor. Yiyen anne ve anne adaylarının bebekleri de etkileniyor. Doğal olmayan şartlarda yetişen sebze ve meyveler kanser riskini yüzde 70 artırıyor. Bu ürünler raf ömrü uzun olsun diye erken toplanıp saklanıyor. Vitamin ve mineralleri eksik oluyor. 10 Kasım – 1 Nisan arasında salatalık, domates, patlıcan, biber, şeftali, karpuz, erik, muz gibi yaz sebze ve meyveleri yemeyin. Bu tarihlerde yaz sebze ve meyveleri naylon örtü altındaki seralarda, kalorifer, hormon ve böcekten korunmak için aşırı miktarda tarım ilacıyla yetiştirilmektedir.  Hamilelerin yediği sera ürünü meyve ve sebzelerden alınan hormon ve tarım ilaçları doğrudan anne karnındaki bebeğe ya da emziren annenin sütünden bebeğe geçiyor. Hem kanserojen, hem de pahalı olan bu sebze ve meyveler yerine kışın yetişen ve vitamin, mineral yönünden zengin ıspanak, pırasa, karnabahar, yerelması, elma, portakal, mandalina gibi kış meyve ve sebzelerini tercih edin.  Sizi kanserden korumak istiyoruz. Yaz sebze ve meyveleri kışın doğal ortamda yetişmiyor, güneş ışığı almıyor. Hormon kullanıldığından sağlıksız oluyor. Herşeyi mevsiminde tüketmek lâzım!”

 ++++++++++++++++++++

Kazımaldır kabzımal!

Bir iş adamı, “Paşam! Asker rahatsızmış. Müdahale için hazırlık varmış!” diye komutana duyduklarını söyler. Komutan işin üzerine gider. Dedikodunun kaynağı kim çıkar dersiniz? Sabah Gazetesi’nden Metehan Demir’in köşesinin ilgili bölümü:

“İşte size Türkiye’de bu durumun geldiği noktayı anlatan ve halen komuta kademesinde konusu geçince gülüşmelere yol açan harika harika  bir olay:

“Bundan bir süre önce genelkurmay komuta kademesinden bir komutan önemli bir işadamı arkadaşıyla karşılaşır. İşadamı  komutana; “Paşam! Asker rahatsızmış. Müdahale için hazırlık varmış!” der.  Komutan da, “Ya, nasıl olur? Ben dün tatilden geldim. İşler rutinde yürüyor. Rahatsızlık varsa benim de haberim olur. Ne müdahalesi, ne hazırlığı? Bunlar çok ayıp şeyler! Bunların biz adını bile anmıyoruz. Kim söylüyor bunları? Bıktık bunlardan!” diye tepki gösterir.

“Paşa bütün kararlığıyla sohbet boyunca konunun üzerine gider. Sonunda bu bilginin işadamına başka bir arkadaşından, ona da yine başka bir dostundan geldiği sonucuna varılır.